در سوی باغی اگر آبی رود

صد هزاران آینه داری بپای

روی هر آیینه شمعی بود

آن همه از پرتو لمعی بود

هردرختی را از آن تابی بود

آب روی خود بهر کس وا نمود

هر درختی میوه پیدا نمود