جمله بنهادند سر را بر زمین

کار خود کردی عزازیلا تباه

پس ندا آمد که ای کروبیان

سجده پیش آدم آرید این زمان

ایستاده بود ابلیس لعین

حق تعالی گفت ای جاسوس راه

چند خواهی کرد در آدم نگاه