پیش او یکسانست چه نیک و چه بد

از خطاب تو دلم بیهوش گشت

تا ابد از شوق این مدهوش گشت

ای گریزان گشته از محبوب خود

گر طلب کاری تو چون ابلیس باش

دایما بیمکر و بی تلبیس باش

گر تو مرد راه بینی، تن بنه