چون دو دست خویش بر روی آورید

آدم مسکین مگردان عین ذل

در موافق جمله کروبیان

جمله آمین گوی بودند آن زمان

آدم آنگه سوی جنت بنگرید

آنچنانش سکر عشق آورده بود

کز میان پرده فوقش پرده بود