دید آن محبوب و آن روح قلوب

آن چراغ نور آدم بر فروخت

آدم از آن خواب خوش ناگه بجست

در دو چشم خویش مالید او دو دست

گفت ای رحمن و ستار العیوب

این چه سرست این دگر با من بگوی

کز کجا پیدا شدست این ماهروی