ربنا میزد میان خاک راه

بود حوا نیز هم گریان شده

از فراق ودرد او بریان شده

بود سیصد سال آدم در گناه

یک شبی تاریک همچو پر زاغ

دید عالم را پر از نور چراغ

مصطفی در خواب او را، رخ نمود