مرد گفت ای کر چرا درمانده

درنگر تا چند در پیش است راه

کر نمیدانست حیران مانده بود

بیخبر از جسم و از جان مانده بود

برمثال حلقه بر در مانده

جان خود بر باد دادم بهر تو

چون کنم مینوشم اکنون، زهر تو