چون بخورد آن مرد آن آب حیات

شد یقین من که خضر ره بدید

روی در وی کرد پیر سبزپوش

شربتی دادش که بستان و بنوش

بار دیگر یافت او از غم نجات

پاره دیگر بدان کر داد و خورد

جان او را از غمان آزاد کرد