کر بگفتا پشت من افکار شد

پاره در جسمشان آمد رمق

روی با کر کرد پیر سبز پوش

گفت خوش خورپاره دیگر بنوش

از وجود، این جان من از کار شد

این دو تن کردند بر ما ظلم و جور

گر خدا دانی، رسی این را بغور