بشنو این سر خدای کامکار

چشم عالم همچو آن زن پارسا

هم ندید و هم نه بیند سالها

گشت آبستن بحکم کردگار

چون گذشت او را شبی از سر گذشت

مهر و ماه او همه غم در نوشت

زاد فرزندی چو ماه آسمان