مرمرا یک زن بدی چون آفتاب

در همه کاری بدی با فر و کام

این برادر زاد من اندر حرم

دایما بودی نشسته در برم

قد او چون سرو، رو چون ماهتاب

مشک موئی، مشک بوئی، مهوشی

روح افزائی، لطیفی، دلکشی