اوفتاد اندر حرم بس قیل و قال

کارد برحلق وزیر آنگه نهاد

چشمه خون پس ز حلقش برگشاد

چون زنم آمد بدید آن سر حال

دست زد تا زن در آرد پیش خود

زانکه عاشق گشته بود و بی خرد

پس کنیزان گرد او اندر شدند