گرنه زو ویران شود این مرز و بوم

تا فصاص خود کنم زان شوم باز

در نهان گفتم که ای دانای راز

داد من بستان از این میشوم شوم

چون رسیدم لشکری دیدم عجب

هم از آن خود پر از مکر و تعب

مکر کرده بود زیر نردبان