بر نشست و بانگ زد آنجا که بود

در پس پشت و دودست من به بست

لشکر از هر سوی بر من تاختند

چون به بستندم به پشت انداختند

ناگهان لشکر از آنجا راند زود

بود صحرائی مرا در پیش شهر

آورید آنجا مرا از زهر و قهر