اخترانید و شما را ماه کیست؟

بود صحرائی مرا در پیش شهر

آورید آنجا مرا از زهر و قهر

گفت لشکر را شمارا شاه کیست

جمله لشکر پیش بودندش سجود

چشم من حیران در آنجاگه ببود

در نهان گفتم که ای دانای راز