فرستاد نزدیک فرزند اوی

شد آن لعل رخساره چون زرد برگ

گزین کرد ز ایران فرستاده ای

جهاندیده و راد آزاده ای

برشاخ سبز برومند اوی

سخن گفت با او به چربی بسی

کزین بد رهایی نیابد کسی