پیش کوه آمد بامر کردگار

همچو ابری سیل باران آمدند

بود کوهی سرخ هم مانند خون

جمله گفتند آوری زینجا برون

بشنو این سردگر را گوش دار

گفت ایشان را زمانی این سخن

وحشتی پیداست از راز کهن