شربتی ز آنجایگه عیسی بخورد

هرکه خوردی یافتی از نو حیات

گوییا کز آب کوثر بود آن

از نبات و قند خوشتر بود آن

چشم جان زان آب معنی تازه کرد

شکر حق کرد و برو مالید دست

پیش آن قوم آنگهی شادان نشست