اوست سلطان وهمه درویش او

این سخن باید که ازجان بشنوی

گر نه او باشد شفاعت خواه تو

کی شود نور یقین همراه تو

جمله چون خوانی نهاده پیش او

گرنه او بودی که بودی راه بر

راه بودی دایما پر از خطر