کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 137

چونکه بستاند دراز تو گم شود

شاعرعطار

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

134
تا ورا بدهی تو این در ثمین
#
135
هر کرا خواهی دهی در اصل کار
#
136
آنگهی گوئی تو این در گوش دار
#
137
چونکه بستاند دراز تو گم شود
انتخاب‌شده
138
همچو یک قطره که با قلزم شود
#
139
بعداز آن در راه تو گم میشود
#
140
با وجود جسم هم گم میشود
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 137 از «حکایت» است.