کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 6

هر دو عالم را بکل او پازده

شاعرعطار

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

3
بینوائی مفلسی بیچاره
#
4
گشته او از خان و مان آواره
#
5
ناتوانی بیدلی سودا زده
#
6
هر دو عالم را بکل او پازده
انتخاب‌شده
7
عاشقی خوش بود و مجنونی شگرف
#
8
غرقه دیرینه این بحر ژرف
#
9
نور از رویش بگردون میشدی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 6 از «حکایت» است.