مصرع نخست · شماره 311عاقبت درویش بردند پیش دارشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.308تا شوی شایسته درگاه او#309جان خود در راه او قربان کند#310روی اندر جوهر تابان کند#311عاقبت درویش بردند پیش دارانتخابشده312شه عجایب ماند از آن احوال کار#313خلق عالم گردآن درویش بود#314گرچه او مسکین دل و دلریش بود#دربارهٔ این سطرسطر شماره 311 از «حکایت» است.سطر پیشینروی اندر جوهر تابان کند→سطر بعدیشه عجایب ماند از آن احوال کار←