کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 357

بر سر پایش نشاند آنجایگاه

شاعرعطار

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

354
تیغ اندر دست با سهم و نهیب
#
355
دست آن درویش بگرفت و ببست
#
356
نامراد آنجا بکلی در شکست
#
357
بر سر پایش نشاند آنجایگاه
انتخاب‌شده
358
تیغ محکم کرد آنگه تیز شاه
#
359
زود آن درویش را بر پا نشاند
#
360
گرد او برگشت تا در وی براند
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 357 از «حکایت» است.