بود ایشان را از آن کام و دهان

راه بین آواز ایشان میشنود

لیک از گفتارشان آگه نبود

او نمیدانست تا چه گفتشان

بود صندوقی نهاده پیش پیر

پر زجوهر عکس آن چون مه منیر

بس منور بود همچون آفتاب