که بر درد او بر بباید گریست

ز فرزند کو بر پدر ارجمند

کدامست شایسته و بی گزند

ببخشایش دل سزاوار کیست

ز کردار نیکی پشیمان کراست

که دل بر پشیمانی او گواست

سزاکیست کو را نکوهش کنیم