ایستاده بود لیکن نه بجای

بر صفت ماننده نوری بد او

گوییا خود نیز چون حوری بداو

بر صفت او را نه سر بود ونه پای

جای او از حد گذشته بی صفت

چون کنم این را کمالی بر صفت

بود پیری لیک بدهم جفت نور