سالک آنگه سوی آن تن باز شد

دید آنجا راستی در آستین

سالک ره کرده بی جسم و جان

خود بدیده برتر از کون و مکان

با رموز راز او دمساز شد

کرد بروی از ارادت یک سلام

داد وی در هر سلامی بی کلام