مصرع دوم · شماره 66که افزونی جسمست کاهش جانشاعرعطاراثرفتوت نامهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.63تواضع کن، تواضع، برخلایق#64تکبر جز خدا را نیست لایق#65تکبر خیرگی خود را مرنجان#66که افزونی جسمست کاهش جانانتخابشده67سخن نرم و لطیف و تازه میگوی#68نه بیرون از حد و اندازه میگوی#69مگو راز دلت با هر کسی باز#دربارهٔ این سطرسطر شماره 66 از «فتوت نامه» است.سطر پیشینتکبر خیرگی خود را مرنجان→سطر بعدیسخن نرم و لطیف و تازه میگوی←