مصرع نخست · شماره 89مروت کن تو با اهل زمانهشاعرعطاراثرفتوت نامهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.86که کج بینی فتوت را نشاید#87بکام خود منه زنهار! یک گام#88که ایمن نیست دایم مرد خودکام#89مروت کن تو با اهل زمانهانتخابشده90که تا نامت بماند جاودانه#91هزاران تربیت گر هست اخی را#92ندارد دوست زیشان جز سخی را#دربارهٔ این سطرسطر شماره 89 از «فتوت نامه» است.سطر پیشینکه ایمن نیست دایم مرد خودکام→سطر بعدیکه تا نامت بماند جاودانه←