مصرع دوم · شماره 112مجو آخر بلای جان و تن راشاعرعطاراثرفتوت نامهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.109مبر نام کسی جز با نکویی#110اگر اندر فتوت نام جویی#111بعصیان در میفکن خویشتن را#112مجو آخر بلای جان و تن راانتخابشده113هوای نفس خودبشکن، خدا را#114مده ره پیش خود صاحب هوارا#115چنان کن تربیت پیرو جوان را#دربارهٔ این سطرسطر شماره 112 از «فتوت نامه» است.سطر پیشینبعصیان در میفکن خویشتن را→سطر بعدیهوای نفس خودبشکن، خدا را←