مصرع دوم · شماره 152سخنهای منت، در جان نشیندشاعرعطاراثرفتوت نامهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.149بگفتار این سخنها راست ناید#150ترا گفتار با کردار باید#151چو چشمت روی آن هستی ببیند#152سخنهای منت، در جان نشیندانتخابشده153مکن زنهار! ازین معنی فراموش#154همی کن پند من چون حلقه در گوش#155گر این معنی بجا آری، ترا به#دربارهٔ این سطرسطر شماره 152 از «فتوت نامه» است.سطر پیشینچو چشمت روی آن هستی ببیند→سطر بعدیمکن زنهار! ازین معنی فراموش←