تو سال و مه از غنج خرامنده چو کبکی

رخسار تو شیریست برآمیخته با مل

بر دامن لعل است تو را نقطه عنبر

بر گوشه ماه است تو را خوشه سنبل

من روز و شب از رنج خروشنده چو بلبل

زلفین تو زاغیست در آویخته هموار

از ماه به منقار و ز خورشید به چنگل