از خاک تعالی و ز افلاک تسفل

هر روز کند سجده چو سر بر زنده از کوه

خورشید به درگاه تو از تفاول

زآن خصم تو دون است و تو حری که نیابند

یابند خلایق ز لقای تو سعادت

جویند افاضل به ثنای تو توسل

شد صورت مه با کلف از بس که به هر وقت