بهل سامان غالی را بمان ایوان عالی را

زکس تا کس نیاساید جمالش روی ننماید

نه بیند دیده خود بین جمال حق تعالی را

اگر خواهی رسی در وی گذر کن از هوای دل

کسی جانش شود فربه که جسم او شود لاغر

زخون دل غذا و زبور یا سازد نهالی را

نعیم اهل دل خواهی دلت را صاف کن از عشق