همه گوش ودل سوی درویش دار

ز داد تو باید که یابند بهر

ز نیکی فرومایه را دور دار

به بیدادگر مرد مگذار کار

همه کار او چون غم خویش دار

ور ای دونک دشمن شود دوستدار

تو در بوستان تخم نیکی بکار