گاه بهر خویش خوانم بی لب از روی کتاب

در محافل شعر میخوانم گهی با آب و تاب

شعر حق خوانم نه باطل حکمت و قوت خرد

آنچه روی دل کند سوی حق و دارالثواب

شعر خوانم کاورد ارواح را در اهتزاز