نیست شعر من چو شعر شاعران خالی زمغز

از میان عابد و معبود برخیزد حجاب

گر بگوش زاهد آید بیتی از ابیات او

بگذرد ز انکار اهل دل شود مست و خراب

تا توانی دل بتاب از شعر فیض و رو متاب