ساکن این سفینه شو دامن ناخدا طلب

چشم بصیرتت بخود نور پذیر کی شود

نور بصیرت دل از صاحب انما طلب

شرع سفینه نجات آل رسول ناخدات

دل بدمم بگوش هوش میفکنند این سروش

معرفت ار طلب کنی از برکات ما طلب

خسته جهل را بگوی خیز و بیا بجست جوی