چون ناصر من اوست چو منصور میروم

از خویشتن طمع بکنم حسبی الحبیب

دل سوخت چون در آتش سودای عشق او

جان هم در آتشش فکنم حسبی الحبیب

خود را بدار عشق زنم حسبی الحبیب

حلاج عشق چون بزند پنبه تنم

بر دست و بازوی که تنم حسبی الحبیب