که برم بدیده و سر نه بدامن بجیبت

دل عالمی زجا شد زتجلی جمالت

دو جهان بهم برآمد زکرشمه غریبت

تو گل کدام باغی چه شود دهی سراغی

گل گلشن وفائی همه مهری و وفائی

چه شود که گوش داری بفغان عندلیبت

بنشین دمی به پیشم برهان دمی زخویشم