آن دل حکمت پذیر از روزن ما روشنست

صمت حکمت میفزاید در دل اهل خرد

خاطر ما از زبان الکن ما روشن است

از دهان ما شنید و در دل خود جای داد

چشم دل را کارفرما تا که روشن تر شود

دیده حق بین ما از دیدن ما روشن است

آب و تاب حسن را از عشق باشد پرورش