شفای سینه هر دردمندست

نه مجنونست آنکو دل باو داد

که هر کو شد اسیرش هوشمند است

نه بیماری بود بیماری عشق

ز زلفش تار موئی فیض را بس

از آنشب عمر جاویدان بلند است