گفتم غمم بیفزا گفتا که رایگانست

گفتم فراق تا کی گفتا که تا توهستی

گفتم نفس همین است گفتا سخن همانست

گفتم که حاجتی هست گفتا بخواه از ما

گفتم زفیض بپذیر این نیم جان که دارد

گفتا نگاه دارش غمخانه تو جانست