برس برس که زغمزه نماند جز نفسی

بیابیا که دلم در هوات بیمار است

بخور غمم که سراپایم از غمت زار است

بوصل خویش بمن زس که عمر بسیار است

مرا زنور حضورت دمی ممان با من

که بیرخت نفسی گر برآورم نار است