درونش تیره و تنگ از برون بود روشن

مرو بجامه خوابش که پیر شاب نماست

مدوز کیسه نفعش که نفع او ضرر است

مخور فریب خطایش جهان صواب نماست

ز ذره کمتر و در دیده آفتاب نماست

برونش عیش و طرب وز درون غم و محنت

درون فسرده و بیرونش آب و تاب نماست