زدن تیشه بر این کوه مرا پیشه شدست

پای تا سر همه ام در غمت اندیشه شدست

خواهش من دگر و آنچه تو خواهی دگرست

نخل امید مرا غیرت تو تیشه شدست

هر نهالی که خیال قد و بالای تو گشت