از درخت غم تو باغ دلم بیشه شدست

هر نهالی که خیال قد و بالای تو گشت

ریشه شد بدل اکنون همه دل ریشه شدست

دم بدم در دلم از غصه نهالی کارم

بیش ازین تاب جفای تو ندارم جانا

بس که بگداخت سراپای دلم شیشه شدست

متصل میکندش تا که در آرد از پای