زجام طهورم شرابی فرست

بلب تشنه چشمه معرفت

بساقی کوثر که آبی فرست

بعصیان سرا پای آلوده ام

بمعمار میکن حوالت مرا

امیری بملک خرابی فرست

بدل تخم امیدگشتم بسی