سرتا کنم نثار به سامانم آرزوست

شیرین تبسمی که خرد جانم از خرد

مستی زجام لولو و مرجانم آرزوست

من جان بکف گرفته و او تیغ آبدار

بنما ز زیر زلف سیه عارض چو مه

کز کفر توبه کردم و ایمانم آرزوست

لب نه مرا بلب که کشم آب زندگی