هزار راحت در رنج بینوائی هست

توانی آنکه کنی بر دو کون پادشهی

اگر ترا بسر خویش پادشاهی هست

سجود شکر بود فرض بی نوایانرا

اگر چه فیض بمقصود ره نمیداند

ولیک در طلبش نور رهنمائی هست